ความสำคัญของการอนุรักษ์ เสือโคร่งอินโดจีนในธรรมชาติ 

                เสือโคร่งทุกสายพันธุ์รวมทั้งหลายพันธุ์อินโดจีนถูกกำหนดให้อยู่ในตำแหน่งสุดยอดของปิรามิดอาหารในระบบนิเวศน์ธรรมชาติ บริเวณที่มีเสือโคร่งอาศัยอยู่มักเป็นพื้นที่ราบและอยู่ห่างไกลจากถิ่นฐานของมนุษย์ เสือโคร่งเป็นสัตว์ผู้ล่าขนาดใหญ่และบทบาทโดยตรงในการควบคุมประชากรของสัตว์กินพืชขนาดใหญ่ไม่ให้มีจำนวนมากเกินไปกว่าที่ความสามารถของพื้นที่จะรองรับได้ เหยื่อที่ถูกเสือโคร่งจับกินเป็นอาหารมักเป็นสัตว์ตัวที่อ่อนแอหรือเป็นโรค เสือโคร่งจึงมีบทบาทสำคัญอีกบทบาทหนึ่งคือการช่วยรักษาพันธุกรรมที่แข็งแรงและป้องกันการแพร่กระจายของโรคระบาดในสัตว์ป่าที่มีสถานภาพเป็นเหยื่อของเสือโคร่ง ดังนั้นในธรรมชาติเสือโคร่งจึงเปรียบเสมือนดัชนีชี้วัดความสมบูรณ์ของระบบนิเวศน์ป่าไม้เพราะในพื้นที่ซึ่งมีเสือโคร่งอาศัยอยู่ย่อมหมายถึงว่าในบริเวณนั้นต้องมีสัตว์ป่าชนิดอื่นที่เป็นเหยื่อของเสือโคร่งอาศัยอยู่ด้วย

            เสือโคร่งไม่เพียงแต่จะมีความสำคัญในระบบนิเวศน์ป่าไม้เท่านั้น แต่ยังมีคุณค่าต่อจิตใจของมนุษย์อีกด้วยความสง่างามและความลึกลับของวิถีการดำรงชีวิตนำมาซึ่งความน่าเกรงขามของเสือโคร่ง เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งที่มนุษย์ได้รับจากธรรมชาติ ความรู้สึกที่เกิดขึ้นภายในจิตใจขณะที่พบรอยเท้าของเสือโคร่งในธรรมชาติย่อมแตกต่างจากการที่ได้เห็นเสือโคร่งนอนอ้าปากหาวอยู่ในสถานที่เพาะเลี้ยงหรือสวนสัตว์ ถึงแม้เราจะทราบอย่างแน่ชัดแล้วว่าเสือโคร่งคงไม่สูญพันธุ์ไปจากโลกนี้ แต่นั้นหมายความถึงเสือโคร่งในสถานที่เพาะเลี้ยงหรือตามสวนสัตว์เท่านั้น เสือโคร่งในสถานที่เพาะเลี้ยงทุกแห่งกำลังเพิ่มจำนวนขึ้นในขณะที่ประชากรในธรรมชาติกำลังลดจำนวนอย่างรวดเร็ว เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง ซึ่งมีพื้นที่ 2,574 ตารางกิโลเมตรมีประชากรเสือโคร่งอินโดจีน (panthere tigris corbetti)  ประมาณ 30 ตัว  (คุณศักดิ์สิทธิ,  ติดต่อส่วนตัว)  แต่ในกรงแคบ ๆ  ของสถานที่เพาะเลี้ยงทั่วโลกกลับมีเสือโคร่งสายพันธุ์เดียวกันนี้มากถึง 61 ตัว (.. 2538 )  คนส่วนใหญ่ยังไม่เข้าใจว่าเสือโค่รงกำลงจะหมดไปจากธรรมชาติเพราะว่ายังคงพบเห็นเสือโคร่งอยู่เสมอ ๆ ตามสวนสัตว์ คณะละครสัตว์ สวนสนุก ฯลฯ  ความสำคัญของเสือโคร่งในธรรมชาตินั้นแตกต่างจากเสือโคร่งในสถานที่เพาะเลี้ยงหลายสิบเท่าตัวเพราะเสือโคร่งในธรรมชาติมีหน้าที่และมีความสำคัญต่อการคงอยู่ของระบบนิเวศน์ที่สมบูรณ์และมีคุณค่า

ดังนั้น  ถ้าหากเสือโคร่งสูญพันธุ์ไปจากธรรมชาติแล้วไม่เพียงจะก่อให้เกิดผลกระทบกับระบบนิเวศน์ในป่าเท่านั้นแต่ผลกระทบนี้ยังได้ส่งต่อมาถึงจิตใจของมนุษย์อีกด้วยเพราะมนุษย์ในรุ่นต่อ ๆ  ไปจะไม่ได้เห็นภาพถ่ายที่น่าประทับใจและรอยเท้าขนาดใหญ่ของเสือโคร่งในธรรมชาติอีกต่อไป และเมื่อเวลานั้นมาถึงคนรุ่นหลังคงตั้งคำถามว่า  “ ทำไม? เสือโคร่งในธรรมชาติจึงสูญพันธุ์”